Teken zijn kleine spin-achtige
insecten die vrijwel overal voorkomen. Teken blijken voor
veel ziekteverwekkers een handig transportmiddel te zijn,
waardoor teken verschillende ziekten kunnen verspreiden
bij mens en dier. Vooral de laatste jaren is er meer
bekend geworden over teken en vooral de ziekten die ze
over kunnen brengen.
 |
Tekenlarve
(linksboven)
Tekennymf (rechtsboven)
Tekenmannetje (linksonder)
Tekenvrouwtje (rechtonder) |
Teken
voeden zichzelf met het bloed van verschillende
"gastheren", dit zijn de mensen of dieren die
het slachtoffer zijn van een tekenbeet. Teken zitten
meestal in laag stuikgewas, en grijpen zich vast aan een
passerende gastheer. Vervolgens kruipen ze naar een
geschikte plek om te voeden, meestal waar de huid goed
doorbloed is. Aldaar boren ze hun monddelen door de huid,
waarna ze redelijk stevig vastzitten en de bloedmaaltijd
kan beginnen. Dit duurt vrij lang: wel 24-48 uur, waarna
de sterk opgezwollen teek zichzelf van de gastheer laat
vallen.
Omdat
de voeding vrij lang duurt, duurt het meestal ook vrij
lang voordat eventuele ziekteverwekkers van de teek op
gastheer overgedragen kunnen worden. Dit betekent dat een
snelle verwijdering minder kans geeft op overdracht van
ziektes.
Teken
kunt u het beste verwijderen met een tekenpincet.
Hierbij moet de grijper van de pincet op de kop gezet
worden en niet het lichaam, waarna de
teek gemakkelijk met een draaiende
beweging verwijderd kan worden.
NB: als u
alleen trekt dan kunnen de monddelen afbreken en in de
huid blijven zitten, wat extra ontsteking veroorzaakt.
(De teek sterft uiteraard wel als de monddelen afbreken
en zal niet teruggroeien)
NB: als u de
pincet op het lichaam zet drukt u maaginhoud naar buiten,
wat weer meer kans op overdracht van ziektes geeft.
NB: als u de
teek voor het verwijderen probeert te verdoven met
alcohol of iets anders, ook dan vergroot u het risico op
overdracht van ziektes. Niet doen dus!
 |
Tekenpincet |
Na
het verwijderen van de teek kunt u het beste het wondje
even ontsmetten met betadine of strerilon, om een
plaatselijke ontstekingsreaktie zoveel mogelijk te
voorkomen. Een kleine ontstekingsreaktie, met roodheid en
verdikking van de huid, ontstaat meestal toch, maar gaat
vrij snel vanzelf weer over.
 |
Elektronenmicroscopische
foto van de monddelen
van een teek |
Er
lijkt de laatste jaren een toename te zijn van teken en
tekenbeten. Dit zou verklaard kunnen worden door een
toename van het aantal gastheren van teken en een toename
van de recreatie in gebieden met veel teken (zoals
bossen)
In Nederland komen een aantal
tekensoorten voor. De belangrijkste zijn de "Ixodes
Ricinus", en de "Dermacentor Reticulatus".
De eerstgenoemde komt verreweg het meest voor, en is
evenals de tweede een zogenaamde "drie-gastherige
teek", wat inhoudt dat de vervellingen (van larve
naar nymf, en van nymf naar volwassen) op de grond plaats
vinden, en dat dus elk levensstadium een nieuwe gastheer
moet vinden.
De teken zitten vooral in hoog gras,
bosjes, houtwallen en bossen. Deze teken leven 2 tot 3
jaar en maken daarin de volgende levenscyclus met de
volgende stadia door:
ei-->larve-->nymf-->volwassen-->ei

Verder is de
activiteit van teken seizoensgebonden: in de winter zijn
alle stadia inactief. Vanaf maart worden ze actief en
blijven dat tot oktober. Omdat bloed zuigen en vervellen
enkele maanden duurt wordt het tekenseizoen meestal
gekenmerkt door twee pieken, nl in het voorjaar en het
najaar.
Een voorbeeld: larven die na de
inactieve winter bloed gaan zuigen doen dit in het
voorjaar, bv op muizen, en hebben daarna enkele maanden
de tijd nodig om uiteindelijk in de nazomer te vervellen
tot nymfen. Deze nymfen zuigen bloed in het najaar en
worden inactief ivm de winterperiode, waarna ze in het
volgende voorjaar vervellen tot volwassen teken.
In Nederland kan de Ixodes Ricinus teek 2* ziekten
overbrengen: Lyme Disase bij mens, hond en paard, en
Ehrlichiose bij mens, hond en herkauwer. De Dermacentor
Reticulatus teek kan de voor de hond gevaarlijk ziekte
Babesiose overbrengen, wat vooral in zuidelijke landen
voorkomt, maar sinds kort ook op enkele plaatsen in
Nederland.(zie verder)(*Teken kunnen nog meer ziekten
overbrengen, maar deze zijn in dit verhaal niet van
belang)
Lyme Disease
De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door de bacterie
Borrelia burgdorferi. Deze bacterie wordt verspreid door
het speeksel van Ixodes-teken. De afgelopen jaren zijn
Ixodes-teken in verschillende gebieden in Nederland
onderzocht, en daaruit bleek dat de Borrelia-bacterie in
10 40 % van de teken voorkomt.
De bacterie komt via het speeksel van de teek in het
bloed van hond of mens en kan van daaruit op
verschillende plekken in het lichaam ziekte veroorzaken.
Bij mensen ontstaat er een zich uitbreidende rode vlek
rondom de tekenbeet. Als u dit heeft moet u hiermee
direct naar uw huisarts. Verdere informatie over Lyme
Disease bij mensen vindt u op de volgende site: Lyme Disease homepage
Bij de hond kan ook een zich uitbreidende rode vlek
ontstaan rondom de beet, maar deze is meestel niet te
zien door de vacht. Andere klachten die daarna ontstaan
zijn koorts, gepaard gaande met lusteloosheid en
sloomheid, vaak in combinatie met kreupelheid, waarbij er
gewrichten gezwollen kunnen zijn. Deze klachten zij
helaas niet specifiek voor Lyme Disaese, dus als een dier
verdacht is dan moeten met verder onderzoek eventuele
andere oorzaken uitgesloten worden.
Met bloedonderzoek is vast te stellen of een dier in
contact is geweest met de bacterie Borelia Burgdorferi,
maar deze test is helaas niet bewijzend, omdat ook
gezonde dieren verhoogde waarden kunnen hebben. Deze zijn
dan ook door een besmette teek gebeten, maar zijn hier
nooit ziek van geworden. Dit komt vrij vaak voor omdat de
weerstand tegen Lyme disease vrij groot is.
Lyme disease komt daardoor ondanks veel besmette teken
gelukkig niet zo vaak voor, maar de diagnostiek is
hierdoor bepaald niet eenvoudig.
De ziekte zelf is, als de diagnose gesteld is, goed te
behandelen met een antibioticumkuur.
Onbehandelde dieren kunnen ernstiger klachten krijgen:
nierfalen en hersenvliesontstekingen, welke helaas niet
goed te behandelen zijn. Preventie van tekenbeten en
letten op de eerste verschijnselen is dus belangrijk.
Ehrlichiose
Deze ziekte
komt vooral voor bij uit zuidelijke landen geïmporteerde
honden, of honden die mee zijn geweest op vakantie, maar
is ook een enkele keer geconstateerd bij een hond die
niet buiten Nederland is geweest. Het is in Nederland dus
vrij zeldzaam.
Deze ziekte wordt veroorzaakt door een parasiet die zich
nestelt in witte bloedcellen en in de wanden van
bloedvaten.
De Duitse Herder lijkt gevoeliger te zijn voor deze
ziekte dan andere rassen.
De incubatietijd = tijd tussen besmetting en ziekte is 5
20 dagen, waarna uw hond de volgende klachten kan
krijgen:
Eerst treedt de acute fase op met koorts,
braken,benauwdheid, niet willen eten, sloomheid,
opgezette lymfeklieren en soms een verhoogde
bloedingsneiging. Aan de acute fase kunnen zwakke dieren
overlijden. Deze fase duurt 2 4 weken.
Dan volgt een periode zonder verschijnselen, zodat het
lijkt of de hond beter is. In deze fase, die maanden tot
jaren kan duren, heerst er evenwicht tussen de weerstand
van de hond en de parasitaire infectie. In deze fase kan
de hond periodes hebben met koorts en slechte eetlust.
Aansluitend kan een chronische fase aanbreken. Dit
gebeurt echter niet bij alle honden, en is onder andere
afhankelijk van de weerstand en conditie van de hond. De
ernst van de chronische fase kan variëren, en kan mild
of ernstig verlopen, waarbij er een zeer uitgebreid scala
aan symptomen kan optreden. De ernstige vorm van de
chronische fase kan gepaard gaan met sloomheid,
vermageren, verhoogde bloedingsneiging,bv neusbloedingen,
ontstekingen aan de ogen, arthritis, zenuwverschijnselen,
braken, diarree, bloedarmoede. Het risico op doodbloeden
is aanwezig, net als het risico dood te gaan aan een
bijkomende infectie met een andere ziektekiem.
Ook Ehrlichiose is met een anbtibioticumkuur vrij goed te
behandelen, maar dieren met een slechte weerstand kunnen
aan de gevolgen van de ziekte overlijden.
Babesiose
Deze
ziekte wordt overgebracht door de Dermacentor teek, en
komt in zuidelijke landen, ongeveer vanaf midden
Frankrijk frequent voor. Het verspreidingsgebied lijkt
zich echter naar het noorden uit te breiden! Zo zijn er
in Nederland meerdere locaties ontdekt waar deze teek
voorkomt en de ziekte babesiose bij honden heeft
veroorzaakt. Genoemde locaties zijn: "De
Scheveningse bosjes" bij Den Haag, "De
Rijkerswoerdse Plassen" ten zuiden van Arnhem, maar ook
natuurgebieden in west-brabant! Mogelijk zijn er meer locaties die nog niet bekend zijn.
De ziekte Babesiose wordt veroorzaakt door een parasiet
die zich in de rode bloedcellen nestelt, wat leidt tot
beschadiging en uiteindelijk het kapotgaan van deze
cellen.
De incubatietijd = tijd tussen besmetting en ziekte is 1
2 weken.
De hond wordt sloom, gaat slecht eten of stopt hier
helemaal mee, en krijgt koorts. Door afbraak van rode
bloedcellen gaat de urine meestel rood kleuren, en de
slijmvliezen, oogwit en huid van de hond verkleurt geel:
geelzucht.
Soms kunnen parasieten bloedvaten in de hersenen
beschadigen, waardoor afwijkend gedrag en afwijkende
bewegingen of verlammingen kunnen ontstaan. Deze vorm van
Babesiose komt echter zelden voor.
Met de juiste medicijnen is Babesiose te behandelen, maar
de ziekte kan dusdanig heftig verlopen dat de hond het
niet overleeft ofwel flinke orgaanbeschadiging kan
oplopen.
Preventie van tekenbeten en door teken overgebrachte
ziekten
De beste manier om
exotische ziekten te voorkomen is natuurlijk het niet
meenemen van het huisdier naar het buitenland.
Daarnaast moet u
zowel in Nederland als in het buitenland de hond na de
wandeling nakijken op teken. Ze lopen dan nog los op de
vacht en zijn er zo vanaf te pakken. Als u teken vindt
die al vast zitten dan moet u deze op de hierboven
beschreven wijze zo snel mogelijk (laten) verwijderen.
In
Nederland is het risico op gevaarlijke door teken
overgebracht ziekten gelukkig nog klein, maar indien u uw
hond hiertegen wil beschermen, en ook tegen overlast tgv
teken op de hond, dan kunt u uiteraard de hieronder
genoemde producten ook gebruiken.
Als
uw hond meegaat naar het buitenland, dan is het
verstandig om ruim een maand voor vertrek (bv tegelijk
met de hondsdolheidenting) te beginnen met een
bestrijdingsmiddel tegen teken, bv Frontline spray, Practic pipetten,
Defendog spray, Pulvex spot-on, of een tekenband, bv. Scalibor. Een nog betere
bescherming biedt de combinatie Practic pipetten + Scalibor of Frontline
spray+Scalibor. Omdat
in het buitenland nog andere exotische ziekten voorkomen
die door andere stekende insecten dan teken worden
overgebracht kan een andere combinatie van producten
wenselijk zijn. Zie hiervoor het informatieblad wormen,
mn. de hartworm.
Verder
kan tegen Babesia canis preventief gevaccineerd worden
met Pirodog. De vaccinatie geeft een immuniteit die leidt
tot een vermindering van de ernst van de verschijnselen.
Terug naar boven
Terug naar de homepage
|